با فلسفه تا تربیت

جمعی از دانشجویان فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان

با فلسفه تا تربیت

جمعی از دانشجویان فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان

با فلسفه تا تربیت

«با دانشجو فراتر از درس کار کنید. با او ارتباط برقرار کنید؛ او را وادار به کار کنید و زمینه‌های تحقیقی را با او در میان بگذارید. مذاکره علمی بین استاد و دانشجو مطلب بسیار مهمّی است.» مقام معظم رهبری۱۳۸۱/۰۸/۲۲


قراری است بین اساتید و دانشجویان.
اینجا،محلی برای تفکر،تحقیق وتبادل نظرآزاد.
از ابتدای فلسفه تا اوج تربیت.
قرار ما اینجاست...

آخرین نظرات

۸ مطلب با موضوع «بحث و گفتگو» ثبت شده است

دوستان سلام.


برنامه این هفته:

بخش اول: نکته اخلاقی - تربیتی
 بخش دوم: جمع بندی اندیشه های دکارت


+ طبق روال گذشته، جلسه این هفته یکشنبه 19مهر  ساعت 7.30 در دفتر آقای دکتر نوروزی تشکیل خواهد شد.

+ خوانش آثار نوشته شده در مورد دکارت، به منظور نقد آن بر اساس متون دسته اول نیز توصیه می شود.

۰ نظر ۱۶ مهر ۹۴ ، ۰۷:۴۹

معرفی از: زهرا عسگری
یکی از مهمترین مسائلی که از دیرباز در زمینه علم و تعلیم و تربیت مورد توجه بوده، مقوله آموزش علوم است. اینکه آموزش علوم در حالت کلی و برای هر علم در حالت اخنصاصی خودش باید به چه صورت انجام گیرد تا متعلم به خوبی با آن علم ،ماهیت و محتوایش آشنا شود.در این راستا پژوهشگران در پی آن بوده اند راهی پیدا کنند که به جای انتقال اطلاعات علمی، روحیه علمی را در فراگیران پرورش دهد.

آموزش علوم با دیدگاههای گوناگونی در قلمرو فلسفه و فلسفه علم پیوند و بستگی دارد و این دیدگاههای فلسفی الزامهای معینی درباره درس و شیوه تدریس به همراه دارند.مثلا جان استوارت میل، ریاضی را پدید آمده از تجربه های حسی و دارای زمینه های روانشناسی میدانست؛ در صورتی که فرگه گزاره های ریاضی را از نوع گزاره های تجربی ترکیبی ندانسته و بلکه آنها را از گونه گزاره های تحلیلی و مانند فکر و منطق میداند.

۵ نظر ۱۳ مرداد ۹۴ ، ۰۸:۰۰

                                              

                      تربیت شدن یا تربیت کردن؟


نویسنده: زهرا عسگری


از ابتدای انسانیت تاکنون، حقیقت ، دانایی و دستیابی به آن را میتوان مهم ترین دغدغه آدمی دانست. یکی از راههایی که از آن برای رسیدن به حقیقت می توان بهره گرفت؛ «گفت و گو» است. در یونان باستان علاوه بر استفاده از کتاب و محتوای مکتوب، به این روش توجه خاصی می شده است.افزون بر عامه مردم یونان، فرهیختگان به این روش اهتمام خاصی داشتند. آنها نه تنها اوقات فراغت خود را با گفت و گو درباره معارف عمیق انسانی می گذراندند؛ بلکه گفت و گو را راهی به سوی علم و دانایی می دانستند.

در مجامع علمی و فرهنگی رسمی و غیر رسمی امروز ایران، کمتر به گفت و گو به عنوان ابزاری برای نیل به حقیقت توجه میشود.در صورتی که در تاریخ تعلیم و تربیت، گفت و گو در مسیر دانایی ، اهمیت خاصی داشته است که آثاری از آن را در شیوه علم آموزی نظام حوزوی میتوان مشاهده کرد.در حوزه های علمیه، برای دستیابی به حقیقت، علاوه بر محتوای مکتوب، به اشخاص نیز عنایت ویژه ای دارند و سعی میشود در قالب گفت و گو بین استاد و شاگرد و یا بین شاگردان، حقیقت را از دریچه نگاه مستقیم و زنده آدمی کشف کنند.

در مسیر گفت و گو برای حقیقت، روش سقراطی ویژگی خاصی دارد.سقراط اینچنین گفت و گویی را به دانشمندان و اصحاب علم محدود نمی کرده است؛ بلکه معتقد بوده با گپ و گفتی - به روش دیالکتیک - با عامه مردم هم میتوان به حقیقت رسید.

با توجه به این مقدمه و به پیشنهاد دکتر نوروزی، اعضای گروه در پی آنند هر جلسه زمانی را به گفت و گوی سقراطی اختصاص دهند و در باره مسائل عمیق تعلیم و تربیت به گفت و گو بپردازند.از دوستان عزیز انتظار میرود علاوه بر مطالعه درباره موضوع انتخاب شده ، درباره آن تفکر هم داشته باشند تا بتوانیم با هم افزایی افکار، قدمی به دانایی و حقیقت نزدیکتر شویم.

درباره سیر موضوعی این جلسات پیشنهاد میشود ابتدا از موضوعات کلی و اساسی تعلیم و تربیت شروع کرده و در مسیر کار به مسائل و مشکلات تربیتی روز جامعه و کاربردی بپردازیم.از این رو در این جلسه گروه،  موضوع «تربیت کردن یا تربیت شدن» را به بحث خواهیم گذاشت و درباره وجوه مختلف این مسئله از منظر متربی، مربی و والدین و بررسی چگونگی این امر در انسانهای وارسته تاریخ گفت و گو می کنیم.

۹ نظر ۰۶ تیر ۹۴ ، ۰۱:۰۰

به بهانه سالروز بزرگداشت ملاصدرا


1- تا انسان در فلسفه اسلامی اهل نظر نشده است، نباید سراغ فلسفه غرب برود که او را به شکاکیت می کشاند و بسیاری از کسانی که با فلسفه غرب شروع می کنند دیگر حاضر نیستند به فلسفه اسلامی دل بدهند و با آن کنار بیایند .

2- برخورد مدگونه با فلسفه ما را به جایی راهبر نمی‌شود. شنیده‌ام که در ایران مد می‌شود که همه از «ویتگنشتاین» یا «پوپر» صحبت می‌کنند و از کس دیگری صحبت نمی‌شود و بعد سراغ افراد دیگر می‌روند. اینها ما را به جایی نمی‌رساند. باید سعی کنیم ریشه نسل بعدی را در زمین فلسفه اسلامی بکاریم.

3- ما وقتی به فلسفههای غرب نگاه می کنیم، میبینیم مسائلی مثل حکومت، اقتصاد، شأن مردم، شأن انسان، طبق نظرات آنها، حل می شود. اینها مسائل بنیادی شاخههای اصلی زندگی و جامعه است؛ اینها باید در فلسفه پاسخ پیدا کند.نمی شود بگوئیم فلسفه ذهنیات محض است و به مسائل زندگی و جامعه ارتباطی ندارد؛ این معنی ندارد. به نظر من بخش عمدهای از جاذبهی فلسفهی غرب، مربوط به این است.

4- بدون درک و فهم آرای ابن سینا نمی توان الهیات قرون وسطی را فهمید.

             و...

۵ نظر ۰۲ خرداد ۹۴ ، ۲۲:۵۰

انتخاب عنوان برای مقاله، ظاهرا مانند انتخاب تیتر اصلی برای روزنامه ها است که باید جذاب باشد تا مخاطب بیشتری را برای خواندن خبر روزنامه  جلب کند. حتما در مقاله هم  هر چه  عنوان جذاب تر باشد، احتمال بیشتری برای چاپ دارد. در مقالاتی که برای استاد جهت اظهار نظر می فرستیم، معمولا یکی از موارد بررسی این است: « عنوان جذاب نیست.» البته فعلا پرداختن به چگونگی ظاهر مقاله، هدف نوشتن نیست که خود جای بحث بسیار دارد که توجه به ظاهر و ساختار مقاله،  سبب شده است، فقط ساختار ارائه علم تنوع یابد، بدون اینکه توسعه ای در مرزهای دانش رخ دهد. 

هدف از این بحث، مقاله ای بود که آقای دکتر بختیار شعبانی ورکی برای اینجا فرستادند و عنوان مقاله خود را  از شعر فردوسی الهام گرفتند و به نظر اصل این کار  زیبا بود که  می تواند الگویی در انتخاب عنوان مقاله باشد. پیوند برقرار کردن با ادبیات فارسی،   به مقالات تازگی می بخشد و از بی روحی در می آورد . ادبیاتی که در آن  شعرای بزرگ «حکیم» نامیده شده اند و فلسفه هم در ایران و اسلام همان «حکمت» است.


هر آن چیز کو خواست اندر بوش        بر آن است چرخ روان را روش

پ ن:

دیروز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی بود.

در جلسات قبلی گروه،  مقاله تکثر رشته ای دکتر شعبانی مطالعه و بررسی شد. به پیوست نقد و بررسی دوستان به همراه پاسخ دکتر شعبانی می آید.کار اصلی بررسی و نقد مقاله، توسط خانم شهناز شهریاری دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان صورت گرفت.


مقاله روش کیفی: روش یا بوش

بررسی مقاله تکثر رشته ای و جوابیه دکتر شعبانی



۹ نظر ۲۶ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۹:۵۵

هدف این مقاله بررسی روش شناسی پژوهش در روان شناسی و علوم تربیتی در ایران بوده است و در این راستا در پی یافتن به پاسخ سئوالات زیر است:

1- منابعی که در درس روش تحقیق استفاده می شود  مبتنی بر کدام بنیادهای نظری فلسفه علم است؟

2- مقالات علمی پژوهشی چاپ شده در مجلات، مبتنی بر کدام نگرش معرفت شناختی است؟

3-سرفصلهایی که در درس روش تحقیق در مقاطع مختلف دانشگاه تدریس می گردد تا چه اندازه با منابع اصیل دانشگاهی درس روش تحقیق همخوانی دارد؟

4- محتوای تدریس اساتید روش تحقیق بر کدام بنیاد نظری مبتنی است؟

5- دانشجویانی که درس روش تحقیق را گذرانده اند تا چه اندازه با ماهیت روش تحقیق آشنا هستند؟


دوستان ضمن مطالعه این مقاله، که توسط آقای دکتر نوروزی ارسال شده است، نقد و نظرات خود را در خصوص موضوع بحث و همچنین در مورد اصل مقاله ارائه دهید.

دریافت مقاله

۴ نظر ۱۹ ارديبهشت ۹۴ ، ۰۹:۱۷

در نگاهی کلان می توان تاریخ فلسفه تعلیم و تربیت را به موازات تاریخ اندیشه های تربیتی بشر دانست و در این راستا از تمدن ایران باستان در مقایسه با تمدنهای هند و چین و یونان  و رم سخن گفت و در نگاهی جزیی تر به فلسفه تعلیم و تربیت به عنوان رشته دانشگاهی مشخص نگاه کرد که در این نوع نگاه فلسفه تعلیم و تربیت در ایران در قیاس با سابقه تاریخی آن در غرب از قدمت چندانی برخوردار نیست.

در مورد وضعیت کنونی فلسفه تعلیم و تربیت در ایران واهداف این رشته نظرات متفاوتی وجود دارد و طبیعتا این اختلاف دیدگاه، انتظارات  متفاوتی را از این رشته ایجاد خواهد کرد و عملکرد این رشته را مورد نقد و چالش جدی قرار خواهد داد. برخی بر وجه تربیتی رشته بیشتر نظر داشته و در عرصه عمل به ارائه راهکارهای مرتبط با تعلیم و تربیت می پردازند و عده ای رسالت رشته را ، ناظر به واکاوی مبانی فلسفی و نظری در راه تولید نظریات تربیتی می دانند.

برای ما دانشجویان فلسفه تعلیم و تربیت لازم است که با آگاهی از تاریخچه این رشته در غرب و در ایران و آشنایی با سیر فعالیتهای صورت گرفته در آن، به ظرفیت ها و خلأ های موجود در این رشته واقف گشته و با توجه به وضعیت موجود و ترسیم وضعیت مطلوب به تحصیل هدف دار در این رشته بپردازیم.

مطالعه مقالات زیر که توسط دکتر شعبانی و دکتر نوروزی برای اینجا ارسال شده است می تواند در این راستا کارگشا باشد.


تاریخ فلسفه تعلیم و تربیت در ایران -دکتر بختیار شعبانی ورکی، رضا محمدی چابکی

Philosophy of Education in North America: Where has it been?Where is it going?- James Scott Johnston

انتظارات بجا و نابجا از فلسفه تربیت- دکتر عیسی ابراهیم زاده

جایگاه فلسفه تعلیم و تربیت در میانه نظر و عمل -تأملی بر واپسین چالش فلسفه های تحلیلی و قاره ای- دکتر خسرو باقری


۱۰ نظر ۰۶ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۲:۲۳

انتخاب روش  در پژوهش، یکی از مشکلاتی است که ما دانشجویان با آن مرتبط هستیم. معمولا در انتخاب روش در مقالات و پایان نامه هایی که انجام می دهیم؛ به تحقیقات دانشجویان پیش از خود رجوع کرده و روشها را تکرار می کنیم. هر چند که تکرار در روش ایرادی ندارد ولی دلیل و ملاکی برای انتخاب همین روش تکراری هم نداریم. عدم تسلط  دانشجویان بر روشهای تحقیق مخصوصا روشهای مرتبط با رشته، عدم انجام کار پژوهشی به صورت دقیق و علمی زیر نظر اساتید و دلایل بسیار دیگرسبب بروز چنین مشکلاتی برای ما دانشجویان است.
انتخاب روش تحقیق برای مقاله یا پایان نامه چه ملاکی دارد؟

دوستان  و اساتید محترم از تجارب خود برای ما بگویند. می توانید با ذکر عنوان مقاله خود و روش آن، دلیل استفاده خود از این روش را بگویید. 

۱۰ نظر ۰۷ فروردين ۹۴ ، ۲۳:۴۴