با فلسفه تا تربیت

جمعی از دانشجویان فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان

با فلسفه تا تربیت

جمعی از دانشجویان فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان

با فلسفه تا تربیت

«با دانشجو فراتر از درس کار کنید. با او ارتباط برقرار کنید؛ او را وادار به کار کنید و زمینه‌های تحقیقی را با او در میان بگذارید. مذاکره علمی بین استاد و دانشجو مطلب بسیار مهمّی است.» مقام معظم رهبری۱۳۸۱/۰۸/۲۲


قراری است بین اساتید و دانشجویان.
اینجا،محلی برای تفکر،تحقیق وتبادل نظرآزاد.
از ابتدای فلسفه تا اوج تربیت.
قرار ما اینجاست...

آخرین نظرات

...تا تربیت (۲)

شنبه, ۲۱ شهریور ۱۳۹۴، ۱۱:۱۴ ق.ظ
              

تکنیک های پذیرش احساسات                                                                                                                                                   
منیره عابدی
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت

۱. به جای انکار احساسات، آنها را در قالب کلمات به کارببرید. مثلا وقتی کودک موقع مطالعه می گوید: «از این داستان بیزارم.» به جای این که بگویید: «اشتباه می کنی؛ وقتی کمی بیشتر بخوانی عاشقش می شوی.» جواب دهید: «این داستان مطالبی دارد که تو از آنها خوشت نمی آید.»

۲.به جای انتقاد و اندرز احساسات را با اصوات و کلماتی مثل «اوه، هوم، متوجهم و...» تصدیق کنید. مثلا وقتی کودک می گوید: «یک عالمه مشق دارم.» به جای این که بگویید: «پس بهتر است امروز کمتر تلویزیون ببینی تا به کارهایت برسی.» بگویند: «آهان.»

۳. به جای دلیل آوردن و توضیح دادن، آنچه را در واقعیت نمی توانید ارایه دهید، در خیال بگنجانید. مثلا وقتی کودک می گوید: «دلم درد می کند، نمی توانم به مدرسه بروم.» به جای این که بگویید: «اگر در خانه بمانی، مدام به آن فکر میکنی و بدتر می شوی.» جواب دهید: «حتما دلت می خواست الان ظهر بود و تو از مدرسه به خانه برگشته بودی! عالی بود؛ مگر نه؟»

۴. به جای نادیده گرفتن احساسات آنها را طوری بپذیرید که گویا از رفتار ناپسند جلوگیری کرده اید. مثلا وقتی کودک مدام روی مبل بالا و پایین می پرد به جای این که بگویید: «بس است دیگر! بهتر است بنشینی سر جایت» به او بگویید: «می دانم دوست داری بالا و پایین بپری؛ ولی قانون این است:بالا و پایین رسیدن روی مبلها ممنوع.»

منبع:به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن'ترجمه نفیسه معتکف
۹۴/۰۶/۲۱

نظرات  (۴)

به وبلاگم سر بزنید

سلام

به کودک بگوییم: این داستان "مطالعه" دارد، که تو از آنها خوشت نمی آید! "مطالعه" دارد یعنی چی؟ وقتی او مشق زیادی دارد به او بگوییم: آهان! وقتی روی مبل بالا و پایین می پره؛ بگوییم: قانون آن است که این کار را نکنی! حتما بچه هم سریع می گوید چشم و همه چیز به خوبی و خوشی تمام می شود! یعنی چی واقعا؟ شما یا خودتان بچه ندارید و از عوالم بچه ها بویژه بچه های این زمانه بی خبرید یا اگر هم دارید خیلی خیلی خوش شانس هستید و بچه استثنایی و خوبی نصیبتان شده

منیره عابدی:
سلام به رهگذر. چون به دلیل نامعلومی اسمم ثبت نمی شد مجبور شدم به اسم ناشناس کامنت بگذارم و خودم اسمم را بنویسم!
«مطالعه» غلط تایپی بود و همراه با چندین و چند غلط تایپی دیگه برطرف شد. سپاس از تذکر شما.
فکر می کنم مطالعه «...تا تربیتِ» هفته قبل و نیز مطالعه کتاب منبعی که در این پست معرفی شد، ممکنه در رفع برخی از ابهامات موثر باشه، با این وجود، چند نکته رو هم اشاره می کنم:
1. مواردی که در این جا ذکر شد فقط مثالند نه نسخه تربیتی. شما بر اساس محتوای تکنیک و با توجه به شناختی که از فرزندتون دارید و متناسب با موقعیت ، تکنیک مناسب رو به شکل مناسب استفاده کنید.
2. «آهان»ی که در این جا گفته میشه، از جنس «آهان»ی هست که در تکنیکهای مشاوره هم مورد استفاده قرار می گیره و نباید با لحنی بی تفاوت، به معنی «خب من چی کار کنم؟» گفته بشه. این آهان اگه با لحن مناسب و به کارگیری مناسب زبان بدن گفته بشه،  یعنی: متوجهم، یعنی: دارم به شما گوش می کنم ادامه بده. و این می تونه شروع یه گفتگوی دوستانه باشه و به تخلیه هیجانات کودک کمک کنه.
3. در مورد بالا و پایین پریدن روی مبل، اگر صرفا قانون رو بگیم، این کار دقیقا عدم پذیرش احساساته. ولی وقتی قبلش میگیم می دونم دوست داری... احساساتش رو درک کردیم و پذیرفتیم؛ و اینجاست که قسمت دوم اثر خودش رو می گذاره.
4. برای قضاوت در مورد موثر بودن یا نبودن یک عمل یا تکنیک تربیتی، لازمه ابتدا از اون تکنیک به طور درست استفاده بشه. وقتی برای اولین بار از این تکنیکها استفاده می کنیم چون کودک عادت کرده هرگز درک نشه ممکنه این رو به حساب چیز دیگه ای بذاره و لجبازی کنه. هر چند غالبا این طور نیست و پذیرش احساسات معمولا زود اثر خودش رو می گذاره. ولی به هر حال جایی هم که این طور نباشه باید ادامه پیدا کنه و در کنارش رفتارهای حاکی از درک و پذیرش ،در سایر موارد هم از طرف والدین دیده بشه تا کودک به یک فضای امن روانی برسه و نتیجه مطلوب حاصل بشه. با پرهیز از عجله، زود فضاوت کردن و پاسخ تهاجمی، همه می تونند مادرهای خوش شانسی باشند!
5. قبلا گفتم و باز هم میگم پذیرش احساسات به معنی قبول صد در صد اون و این که اجازه بدیم بچه هر کاری دلش خواست بکنه نیست. با پذیرش احساسات فقط ذهن کودک رو از هیجانات مخربی که بر تفکر و قضاوت صحیح اثر می گذاره خالی می کنیم و اجازه می دیم بهتر و موثرتر فکر کنه. من از این تکنیک ها علاوه بر بچه های خوب و استثنایی، برای بچه های خیلی شرّ هم استفاده کردم و جواب گرفتم. امیدوارم شما هم جواب بگیرید.
سلام
دوستان عزیز درجلسات یکشنبه ها یادی از ماهم بکنید!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی