با فلسفه تا تربیت

جمعی از دانشجویان فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان

با فلسفه تا تربیت

جمعی از دانشجویان فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان

با فلسفه تا تربیت

«با دانشجو فراتر از درس کار کنید. با او ارتباط برقرار کنید؛ او را وادار به کار کنید و زمینه‌های تحقیقی را با او در میان بگذارید. مذاکره علمی بین استاد و دانشجو مطلب بسیار مهمّی است.» مقام معظم رهبری۱۳۸۱/۰۸/۲۲


قراری است بین اساتید و دانشجویان.
اینجا،محلی برای تفکر،تحقیق وتبادل نظرآزاد.
از ابتدای فلسفه تا اوج تربیت.
قرار ما اینجاست...

آخرین نظرات

قرار جمعه ها

جمعه, ۱ خرداد ۱۳۹۴، ۰۶:۰۰ ق.ظ

باز هم محضرتان نیستیم!

از دور، سلام...

...خوشا به حال خیالی که در حرم مانده

و هر چه خاطره دارد از آن محل دارد...

حسین بن علی (ع) یک روح بزرگ و یک روح مقدس است. اساسا روح که بزرگ شد تن به زحمت می افتد و روح که کوچک شد تن آسایش پیدا می کند. وقتی که روح بزرگ شد جسم و تن چاره ای ندارد جز آنکه به دنبال روح بیاید. به زحمت بیفتد و ناراحت شود. اما روح کوچک به دنبال خواهشهای تن می رود. هر چه را که تن فرمان بدهد اطاعت می کند. روح کوچک به دنبال لقمه برای بدن می رود اگر چه از راه دریوزگی و تملق و چاپلوسی باشد. روح کوچک دنبال پست و مقام می رود و لو با گرو گذاشتن ناموس باشد. روح کوچک تن به هر ذلت و بدبختی می دهد برای اینکه می خواهد در خانه اش فرش یا مبل داشته باشد.آسایش داشته باشد خواب راحت داشته باشد.اما روح بزرگ به تن، نان جو می خوراند بعد هم بلندش می کند و می گوید شب زنده داری کن. روح بزرگ آرزو می کند که در راه هدفهای الهی و هدفهای بزرگ خودش کشته شود، فرقش شکافته می شود، خدا را شکر می کند.روح وقتی که بزرگ شد خواه ناخواه باید در روز عاشورا سیصد زخم به بدنش وارد شود. آن تنی که در زیر سم اسبها لگدمال می شود، جریمه یک روحیه بزرگ را می دهد، جریمه یک حماسه را می دهد، جریمه حق پرستی را می دهد، جریمه روح شهید را می دهد... مرد بزرگ کسی است که در روحش حماسه وجود داشته باشد، غیر از این نمی تواند باشد.

                                                                   مرتضی مطهری، حماسه حسینی ج 1، ص  30و 31، چ 85

۹۴/۰۳/۰۱

نظرات  (۸)

یاحسین(ع)! میدانیم که تنها با معرفت توست که می توان شیرینی ایمان را چشید.
تو می آیی و در دیدار آفتابی تو، خلایق قد می کشند؛ هر چند بلندی مقامت فراتر از پندار ماست.
طلوعت، آغاز صبحهایی است که در آن، آفتاب به اشتیاق تماشای با شکوهترین فرزند آدم، نقاب از چهره برمیدارد تا اولین زائر مدامت باشد.
مولای من! آن روز که آمدی حماسه نیز متولد شد آری تو حماسه را آفریدی حماسه ای سرخ که شجره اسلام را آب حیات بخشید.
سلام بر حسین (ع)؛
مظهر آزادگی و مردانگی، انسانیت و شجاعت، غیرت و معرفت.
یکی از بلند ترین مراتب معنوی این است که آدم با شوق حرکت کند و نه با خوف.
امام حسین (ع) شوق انگیز ترین بخش دین است ...
سید علی قاضی:در حین کشف برای من روشن شد که مظهر رحمت خداوند در عالم هستی،وجود مقدس امام حسین (ع) است و در آن رحمت، سقای کربلا، سر حلقه وفا، آقا باب الحوائج الی الله، ابولفضل العباس هستند.
آب مایه حیات نیست!
وقتی هزار و چهارصد سال است که تشنگی، تو را زنده نگه داشته است...

سلام. عیدتون مبارک.
سلام دوستان و استاد گرامی
یه پرسش علمی برام پیش اومده بود خواستم نظر شما رو بدونم:
دانشگاه خوارزمی همایشی بین المللی میخواد برگزار کنه با عنوان: "ضرورت گفتگو در علوم انسانی، مطالعات میان رشته ای" خیلی نظرم رو جلب کرد بعد که دقیقتر مطالعه ش کردم، دیدم انگار اول مقاله کامل نمیخواد، چکیده میخواد و در صورت تأییدش، وقت دو ماهه برا نگارش مقاله میده. فکر میکنم: این اشتباهه که چکیده قبل از کار نوشته بشه. شاید چکیده در مقاله حکم پروپوزال و پیشنهادیه داره براشون اما ما تو پروپوزال حرفی از نتیجه نمیزنیم چیزی که حتماً توی جکیده به صورت کلی و فشرده میاد. فرصت نوشتن چکیده برای کار پژوهشی تا پایان یک مقاله است و بعد از نگارش متن پژوهش و انجام تمامی تحقیقات درباره اون هستش که ما با صرف فقط 5 دقیقه هم میتونیم یک چکیده استاندارد بنویسیم. به نظرم اونایی که اول چکیده میخوان کارشون علمی نیست چون فرصت زیادی برا نگارشش نمیدند. نظر شما چیه؟ چکیده میتونه قبل از تحقیق نوشته بشه؟ (منظورم چکیده مقالات استخراجی از طرحهای تحقیقاتی یا پایاننامه نیست که همه چیزش مشخصه ها)
سلام و درود 
میلاد سلطان عشق بر شما مبارک

سلام

خانم داوری عزیز من به این مشکل مدتها قبل برخوردم .بله در چکیده باید نتیجه گیری ذکر شود این در صورتی ست که محقق هنوز خودش به نتیجه نرسیده است !!!این اشکال به این مدل کار وارده .البته به من اینگونه پاسخ داده شد که محقق در هنگام ارائه مقاله یعنی بعداز پذیرش میتونه نتیجه گیری متفاوتی بکنه از اونی که در چکیده داده !

سلام خانم اسحاقیان ممنون که پاسخ دادید.
درسته؛ حق تغییر هست اما زمان نوشتن چکیده اولیه که قبل از پژوهشه ما چقدر دانش راجع به کار داریم؟ عدم توجه به اینکه روش ایجاد و حل مسأله اکثر مواقع در علوم انسانی با علوم دیگر متفاوته، برای همایشی که دغدغه مندی علوم انسانی داره، خیلی عجیبه. بعضی از علوم فرضیه رو مطرح میکنند اما اکثر علوم انسانی بر علاقه مندیها و ایجاد سؤالهای ذهنی میره جلو. محقق بدون اینکه نتیجه پیشینی داشته باشه یا اون رو توی قضاوتش تأثیر بده، تحقیقش رو انجام میده تا به نتیجه برسه. بسیاری از علوم انسانی خصوصاً اون قسمتش که به شیوه کیفی و نظری و انتزاعی تحقیق میشه، بر پایه نتیجه از قبل تعیین شده و آزمون و خطای اون نیست متأسفانه این کار باعث چاپ کتابچه های چکیده ای میشود که خبری از پژوهش درش نیست و پایه علمی ندارد. میشه اینطوری اصلاحش کرد این شیوه دو مرحله ای رو:
ارائه مینی پروپوزال مثل طرح مسأله، هدف و سؤال، علت و انگیزه کار، روش و واژگان کلیدی و منابعی که پیشبینی میشه مورد استفاده قرار بگیره، که اینا روی هم بشه مثلاً دو صفحه. و بعد از تأیید طرح پیشنهادی، ارسال اصل مقاله. چکیده کار نکرده رو نوشتن، زیاد علمی نیست. البته متقن حرف زدن منم درست نیست. هدفم اصلاح فکرم در صورت غلط بودنه.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی